Kanun geleneksel olarak dizin üzerine konarak çalınır. Bu yerleşim, çalgının gövdesine doğrudan temas sağlar.
Dizde çalmak uzun çalışmalarda yorucu olabilir. Çalgının ağırlığı bacaklara biner. Bacaklarda uyuşma hissediliyorsa düzen değiştirilir.
Bu nedenle birçok icracı özel bir sehpa kullanır. Sehpa yüksekliği ayarlanabilir olmalıdır.
Doğru yükseklik, ön kolun yere yaklaşık paralel durduğu yüksekliktir. Daha yüksek konum omzu kaldırır. Omuz yükselmesi kısa sürede yorgunluk yaratır.
Çalgının eğimi de önemlidir. Hafif eğim, mandal dizisinin görülmesini kolaylaştırır.
Aşırı eğim ise mızrabın tele geliş açısını bozar. Eğim denenerek bulunur. Deneme sırasında birkaç ezgi çalınır.
Sehpa kullanılıyorsa gövde ile sehpa arasına ince bir keçe konur. Keçe titreşimi kısmaz ve kaymayı önler.
Sahne ve prova ortamında aynı yükseklik korunur. Farklı yükseklik teknik dengeyi bozar. Aynı sehpa provaya da götürülür.
Evde çalışırken kullanılan düzen de dersteki düzene benzer olmalıdır.
Yerleşim doğru olduğunda eller tel yüzeyine zorlanmadan ulaşır. Zorlanmadan ulaşmak tekniğin ön koşuludur.
Derslerimizde çalışma düzeni, kursiyerimizin boyuna ve oturuşuna göre birlikte ayarlanır.