Kanun, yatay olarak dizin üzerine konarak çalınan çok telli bir çalgıdır. Gövdesi yamuk biçimlidir ve bir yanı diğerinden uzundur.
Teller tek tek değil, gruplar hâlinde düzenlenir. Her grup üç ya da dört telden oluşur ve grubun tamamı aynı sese akortlanır.
Bu gruplandırma sesin gür ve taşıyıcı olmasını sağlar. Tek tel aynı gücü veremez.
Göğüs tahtasının bir bölümü deriyle kaplıdır. Eşik bu deri bölüm üzerine oturur ve titreşimi gövdeye aktarır.
Gövdenin kısa kenarında burgular bulunur. Akort bu burgularla yapılır.
Uzun kenarda ise mandal dizisi yer alır. Mandallar tel boyunu kısaltarak perdeyi değiştirir.
Mandal düzeni, Türk müziğindeki ara seslerin çalınmasına imkân verir. Bu özellik kanunu makam icrasında merkezî bir çalgı hâline getirir.
Çalgı, işaret parmaklarına takılan iki mızrapla çalınır. Mızraplar boynuz ya da benzeri sert maddeden yapılır.
Ses alanı geniştir ve üç oktavın üzerine çıkar. Bu genişlik hem solo hem eşlik icrasına elverir.
Kanun, Türk müziği topluluklarının ayrılmaz parçasıdır. Aynı zamanda tek başına taksim çalmaya da elverişlidir.
Derslerimizde kanun, çalgının yapısı tanıtılarak ve ses üretimi anlatılarak başlatılır.