Taksim anlık bir icra olduğu için kaydedilmediğinde değerlendirilmesi güçtür.
Kayıt, icracının kendi akışını dışarıdan dinlemesini ve yapısını görmesini sağlar. Kayıt olmadan değerlendirme izlenime kalır.
Dinleme sırasında üç soru sorulur: akış nereye gitti, cümleler dengeli miydi, karara nasıl dönüldü. Sorular her dinlemede yinelenir.
Yanıtlar kısa notlar hâlinde yazılır ve bir sonraki denemenin konusunu belirler. Yazılı değerlendirme yön belirler.
Aynı makamda ayda bir taksim kaydedilir ve kayıtlar tarih sırasına göre saklanır.
Eski ve yeni kaydın karşılaştırılması, cümle kurma becerisindeki gelişimi açıkça gösterir. Karşılaştırma aynı makamda yapılır.
Kayıtta sık rastlanan sorunlardan biri, cümlelerin birbirine çok benzemesidir. Benzerlik fark edildiğinde plan değişir.
Bu durumda cümle uzunlukları ve başlangıç bölgeleri bilinçli olarak değiştirilir. Çeşitlilik bilinçli olarak aranır.
Bir diğer sorun, karara dönmeden biten taksimlerdir; bu, dinleyicide eksiklik duygusu bırakır. Kısa cümleler yeterlidir.
Kayıt alışkanlığı kazanan öğrenci, doğaçlamasını tesadüfe bırakmadan geliştirir ve her denemeden ders çıkarır. Düzenli kayıt gelişimi görünür kılar.
Derslerimizde taksim kayıtları düzenli olarak dinlenir ve birlikte değerlendirilir.