Mandallar, tel gruplarının titreşen boyunu kısaltarak perdeyi değiştiren küçük metal kaldıraçlardır ve gövdenin uzun kenarı boyunca dizilirler. Bir mandal kaldırıldığında o gruba ait teller kısalır, kısalan tel daha tiz duyulur ve böylece ara ses elde edilir. Türk müziği dizilerinde yer alan ve batı müziğindeki yarım ses bölünmesine uymayan sesler, ancak bu düzen sayesinde doğru aralıklarla çalınabilir. Her tel grubunda birden çok mandal bulunur ve bu mandallar birlikte kullanılarak ince ses farkları oluşturulur.
Mandal sayısı çalgıdan çalgıya değişebilir; sayı arttıkça karşılanabilen ara ses çeşidi de artar ve icra alanı genişler. Mandal kullanımı yalnızca akort öncesi yapılan bir hazırlık değildir; ezgi akarken de mandal değiştirmek gerekir. Bu yüzden mandal kullanımı ayrı bir teknik konu olarak, vuruş ve ezgi çalışmasından bağımsız biçimde çalışılır. Mandalın zorlanmadan kalkması ve indiğinde yerinde kalması gerekir; gevşek mandal icra sırasında kendiliğinden düşerek ezgiyi bozar.
Mandal dizisinin düzenli ve eksiksiz olması, çalgı seçiminde göğüs tahtası kadar belirleyici bir ölçüttür. Öğrenci mandal düzenini tanıdıkça, hangi makamın hangi konumu gerektirdiğini zihninde bir harita gibi kurmaya başlar. Derslerimizde mandal düzeni, makam çalışmasıyla birlikte ve uygulamalı olarak öğretilir.