Kanunda oturuş düzeni tekniğin doğrudan parçasıdır. Yanlış yükseklik kısa sürede yorgunluk yaratır.
Sandalye düz oturma yüzeyli ve kolçaksız olmalıdır. Kolçak, kolların serbest hareketini kısıtlar. Sandalye yüksekliği ayarlanabilir olursa daha iyidir.
Ayaklar yere tam basar. Havada kalan ayak gövde dengesini sürekli değiştirir.
Sırt dik durur ancak gergin olmaz. Dik durmakla kasılmak birbirinden ayrı durumlardır. Gergin duruş nefesi de kısaltır.
Çalgının yüksekliği ön kolun yere paralel duracağı noktaya ayarlanır. Bu nokta kişiden kişiye değişir.
Eğim, mandal dizisinin görülebileceği kadar olmalıdır. Aşırı eğim mızrap açısını bozar. Eğim denenerek bulunur.
Baş öne düşmez. Mandallara bakmak için gövdenin tamamı eğilmez.
Nota sehpası göz hizasının biraz altında durur. Aşağı bakmak boynu ve omzu kasar. Sehpa yüksekliği önceden ayarlanır.
Uzun çalışmalarda ara verilir ve ayağa kalkılır. Sürekli aynı pozisyon kas yorgunluğu yaratır.
Evde çalışırken kullanılan düzen de dersteki düzene benzer olmalıdır. Aynı düzen alışkanlığı pekiştirir.
Derslerimizde oturuş düzeni ilk haftadan itibaren birlikte ayarlanır ve düzenli olarak denetlenir.